Transmenu powered by JoomlArt.com - Mambo Joomla Professional Templates Club

Mająca swoją premierę jesienią 2008 roku lustrzanka cyfrowa Canon EOS 50D to kolejna propozycja Canona dla zaawansowanych amatorów i początkujących profesjonalistów. Ten następca modelu 40D został nieco zmodernizowany, a wprowadzone zmiany zostaną opisane w poniższym teście i ocenione pod kątem przydatności w fotografowaniu ptaków.

Zewnętrznie 50D nie różni się znacznie od swojego poprzednika - ten sam solidnie wykonany magnezowy korpus, ergonomiczny kształt, niezmieniony układ przycisków sprawia, że użytkownicy starszych canonowskich „dwójek” nie będą mieli większych problemów z jego obsługą.

Gągoł - Bucephala clangula	© Grzegorz Sawko
Korpus Canon 50D, obiektyw Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM, 1/3200s, f/5.6, -2/3EV, ISO 400

Aparat został również wyposażony w funkcję „Live View” i czyszczenia matrycy, czym również nie różni się od poprzednika, posiadającego wymienione elementy. Jednak Canon w modelu 50D wprowadził kilka zmian w porównaniu do starszego modelu, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom odbiorców i stawiając czoło konkurencji. W pięćdziesiątce zastosowano między innymi nową 15,1 megapikselową matrycę CMOS, współpracującą z nowym procesorem Digic IV, pozwalającym na 14-bitowe przetwarzanie informacji, wprowadzono zakres ISO od 100 do 12800, zwiększono rozdzielczość wyświetlacza LCD do 920 tys. punktów. Przypomnijmy, że w modelu 40D zastosowana jest 10,1 megapikselowa matryca, wyświetlacz LCD o tej samej przekątnej 3 cali posiadał rozdzielczość ok. 230 tys. punktów, a generowany przezeń obraz pozostawiał wiele do życzenia. Canon dał również użytkownikom modelu 50D możliwość wyboru zapisu plików w formacie RAW oraz sRAW1 i sRAW2. Aparat posiada przejrzyste i proste menu, pozwalające na łatwą obsługę i zmianę ustawień, dostosowującą funkcję przycisków do potrzeb użytkownika, a także złącze umożliwiające odtwarzanie fotografii w wysokiej rozdzielczości na ekranach HD.

Bielik - Haliaeetus albicilla	© Grzegorz Sawko
Duże kontrasty nie stanowią problemu dla nowej matrycy Canona.
Korpus Canon 50D, obiektyw Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM, 1/160s, f/5.6, 2EV, ISO 800

Jak już wcześniej wspomniałem, w modelu 50D zastosowano nową 15,1 megapikselową matrycę o rozmiarach 22,5 x 14,8 mm APS-C, która pozwala generować pliki o maksymalnej wielkości 4752 x 3168 pikseli. W tej klasie aparatów Canon wyprzedził konkurencję o blisko 3 mln pikseli, gdyż średnia wielkość matrycy dla aparatów z tej półki to 12 mln pikseli. Rozmiar matrycy nie uległ zmianie i nadal sprawia, że przelicznik ogniskowej w stosunku do długości obiektywu wynosi 1,6. Dla posiadaczy krótszych teleobiektywów jest to niewątpliwa zaleta zwiększająca zasięg optyki, dając tym samym potencjalnie większe szanse na wykonanie ciekawych ujęć. Zastosowanie nowej matrycy i zakresu ISO od 100 do 12800 wymusiło również zmianę sposobu przetwarzania większej ilości informacji i to jest właśnie zadanie dla przetwornika oznaczonego symbolem Digic IV.

W jaki sposób wprowadzone zmiany wpływają na jakość fotografii w porównaniu do starszego modelu, prezentuje wykonany poniżej test porównawczy zakresów ISO.

© Grzegorz Sawko
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 200, pow. 100%	Kowalik, Canon EOS 40D, ISO 200, pow. 100%
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 400, pow. 100%	Kowalik, Canon EOS 40D, ISO 400, pow. 100%
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 800, pow. 100%	Kowalik, Canon EOS 40D, ISO 800, pow. 100%
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 1600, pow. 100%	Kowalik, Canon EOS 40D, ISO 1600, pow. 100%
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 3200, pow. 100%	Kowalik, Canon EOS 40D, ISO 3200, pow. 100%

Bocian biały - Ciconia ciconia	© Grzegorz Sawko
Zapis w formacie RAW do poziomu 400 ISO pozwala na osiągnięcie wysokiej jakości zdjęć.
Korpus Canon 50D, obiektyw Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM, 1/1600s, f/5.6, -2/3EV, ISO 200

Jakość obrazu do poziomu ISO 400 w modelu 50D prezentuje się wyśmienicie. Zarówno odwzorowanie kolorów jak i szczegółów nie budzi zastrzeżeń. „Problemy” zaczynają się powyżej czułości ISO 400. Wraz ze wzrostem czułości jakość obrazu spada i szum staje się coraz bardziej widoczny, choć do poziomu ISO 1600 jest zadowalający i zdjęcia posiadają użytkową wartość techniczną. Co prawda jakość zdjęć generowanych przez EOS-a 40D, przy wysokich wartościach ISO prezentują się korzystniej.

Nieco lepiej przedstawia się sytuacja przy użyciu formatu zapisu sRAW1, gdzie wykorzystywana jest rozdzielczość matrycy na poziomie 7,1 megapikseli i wymiarach obrazka 3456 x 2304 pikseli.

© Grzegorz Sawko
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 200, RAW	Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 200, sRAW1
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 400, RAW	Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 400, sRAW1
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 800, RAW	Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 800, sRAW1
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 1600, RAW	Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 1600, sRAW1
Bogatka, Canon EOS 50D, ISO 3200, RAW	Sikora uboga, Canon EOS 50D, ISO 3200, sRAW1

Przy użyciu sRAW1 szumy wyraźnie spadają i pozwalają uzyskać obraz o świetnej jakości nawet powyżej ISO 800. Niestety, kosztem jakości obrazu zmniejszamy wielkość obrazka, co w konsekwencji nie pozwoli na wykonanie tak wielkiego powiększenia jak przy RAWie w przypadku wydruku wielkoformatowej fotografii. Przy zapisie sRAW1 odwzorowanie szczegółów nie budzi zastrzeżeń, dlatego zapis w tym formacie można rozważać, szczególnie mając ograniczoną ilość pamięci na karcie.

Kowalik - Sitta europaea	© Grzegorz Sawko
Odwzorowanie szczegółów przy zapisie w formacie sRAW1 wypada bardzo dobrze, przy jednoczesnym spadku szumów w porównaniu do formatu RAW.
Korpus Canon 50D, obiektyw Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM, 1/250s, f/8.0, -1/3EV, ISO 400

Nie omawiam tu najmniejszego z możliwych do zastosowania formatu sRAW2, ponieważ generowany obraz jest w mojej ocenie zbyt mały, aby satysfakcjonował fotografa.

Canon 50D wyposażony został w zakres czułości od 100 do 3200 ISO. Wprowadzono w tym modelu również dwa poziomy wysokiego ISO: H1 – o wartości 6400 oraz H2 – o wartości 12800. Jest to nowum w porównaniu z poprzednim korpusem, którego zakres czułości kończył się na poziomie 3200 ISO.

Oczywiście, tak wysokie poziomy czułości przy zastosowaniu matrycy o bardzo dużej rozdzielczości doprowadziły do znacznego zaszumienia obrazu. Producent daje jednak możliwość przeciwdziałania temu negatywnemu efektowi poprzez użycie 3 poziomów odszumiania dla wysokich czułości, które również nie były dostępne w starszym modelu.

Jak to wygląda w praktyce można zobaczyć na prezentowanych poniżej zdjęciach.

© Grzegorz Sawko
Bocian biały, Canon EOS 50D, ISO 6400, redukcja szumów wyłączona	Bocian biały, Canon EOS 50D, ISO 12800, redukcja szumów wyłączona
Bocian biały, Canon EOS 50D, ISO 6400, redukcja szumów niska	Bocian biały, Canon EOS 50D, ISO 12800, redukcja szumów niska
Bocian biały, Canon EOS 50D, ISO 6400, redukcja szumów standard	Bocian biały, Canon EOS 50D, ISO 12800, redukcja szumów standard
Bocian biały, Canon EOS 50D, ISO 6400, redukcja szumów mocna	Bocian biały, Canon EOS 50D, ISO 12800, redukcja szumów mocna

Zarówno dla ISO 6400 i 12800 szumy są mocno widoczne i nawet zastosowanie najwyższego poziomu odszumiania nie spowoduje ich znacznego spadku. Zdjęcia wykonywane na najwyższych wartościach ISO mogą mieć w zasadzie charakter dokumentacyjny z uwagi na techniczny mankament w postaci wysokich szumów. Jednak, mimo złej jakości zdjęć przy użyciu high ISO, kierunek zmian w fotografii cyfrowej wydaje się być dobry. Przy wysokich cenach teleobiektywów z dobrym światłem – f/4 i mniej – posiadacze ciemniejszej optyki mogą rekompensować sobie straty dostępem do wyższych wartości czułości. Oczywiście jest to nieco iluzoryczne, ponieważ nigdy, choćby najwyższe wartości ISO o bardzo dobrej jakości, nie zastąpią dobrego jasnego teleobiektywu.

Korpus 50D został wyposażony w 9-ciopolowy system

Gęsi zbożowe - Anser fabalis	© Grzegorz Sawko
Dziewięciopolowy system pomiaru ostrości może okazać się nie wystarczający dla dla bardziej zaawansowanych fotografów.
Korpus Canon 50D, obiektyw Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM, 1/400s, f/5.6, -1/3EV, ISO 640

pomiaru ostrości, podobnie z resztą jak jego poprzednik. Dziewięć pól pomiaru wydawać się może aż nadto rozbudowanym systemem dla amatorów, jednak bardziej zaawansowani użytkownicy mogą w niektórych sytuacjach narzekać na to rozwiązanie. Nasuwa się tu wniosek, że wypuszczając na rynek nowy model półprofesjonalnej lustrzanki Canon mógłby pomyśleć o zwiększeniu liczby pól autofokusa, co z pewnością miałoby pozytywny wpływ na ocenę korpusu, biorąc pod uwagę 15-stopolowy system w konkurencyjnym Nikonie D300.

Aparat cechuje bardzo dobra praca autofokusa, przydatna do wykonywania fotografii ptaków w ruchu. Czuły i szybki autofokus bez trudu odnajduje cel nawet przy słabym oświetleniu. Nie nastręcza również problemów śledzenie ptaków w ruchu, nawet przy nalocie na fotografującego. Należy jedynie uważać, aby dobrze prowadzić obiekt, ponieważ nawet mała ucieczka z pola ostrości skutkuje natychmiastową zmianą punktu ostrzenia. Na szczęście autofokus potrafi odnaleźć zgubioną ostrość.

Płaskonos - Anas clypeata	© Grzegorz Sawko
Nawet w trudnych warunkach autofokus pracuje bez zarzutu w trybie AI SERVO.
Korpus Canon 50D, obiektyw Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM, 1/2500s, f/5.6, ISO 400

Producent tradycyjnie wyposażył aparat w trzy tryby pracy autofokusa – ONE SHOT, AI SERVO i AI FOCUS. Nowością jest możliwość mikroregulacji pracy autofokusa dla poszczególnych obiektywów w zakresie +/- 20 stopni, przy czym aparat może zapamiętać ustawienia dla 20 różnych obiektywów. Aparat współpracuje zarówno z obiektywami z bagnetem EF i EF-S. W teście użyte zostały obiektywy Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM oraz Canon EF 400mm f/4 DO IS USM oraz telekonwerter Canon 1.4x.

Korpus, zarówno w pracy z jednym i drugim obiektywem spisywał się bez zarzutu. Także stosowanie telekonwertera nie powodowało znacznych utrudnień pracy autofokusa. Oczywiście widoczne było spowolnienie AF, jednak jego pracę można ocenić jako dobrą – nie było problemów z łapaniem ostrości i prowadzeniem ptaków w ruchu.

Bez zmian pozostał natomiast tryb pomiaru światła, identyczny jak w Canonie 40D. Do dyspozycji mamy następujące sposoby pomiaru światła:

Gęgawy - Anser anser	© Grzegorz Sawko
Korpus Canon 50D, obiektyw Canon EF 400mm f/4 DO IS USM plus telekonwerter 1.4x, 1/1250s, f/8.0, -1/3EV, ISO 400

• wielosegmentowy,
• skupiony - 9% środkowej części wizjera,
• punktowy - 3,8% środkowej części wizjera oznaczone na matówce,
• centralnie ważony uśredniony.

Standardem w lustrzankach jest już w zasadzie podgląd obrazu na żywo – czyli funkcja „Live View”, która również znajduje się w omawianym korpusie. Pozwala ona na podgląd bez użycia wizjera, a także daje możliwość kontrolowania ustawień. Nie będę jednak szczegółowo omawiał tego zagadnienia, ponieważ nie jest ono przydatne w fotografii ptaków, zwłaszcza scen dynamicznych. Brak możliwości automatycznego ustawiania ostrości w trybie ”Live View” eliminuje używanie go w ptasiej fotografii.

Mankamentem tego modelu aparatu jest głośna praca migawki.

Żuraw - Grus grus	© Grzegorz Sawko
Korpus Canon 50D, obiektyw Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM, 1/400s, f/5.6, -2/3EV, ISO 200

W fotografowaniu ptaków, zwłaszcza tych małych, do których trzeba się zbliżyć na jak najmniejszą odległość, uderzenie migawki może wywoływać niepokój u ptaków, w skrajnych warunkach odstraszać co płochliwsze gatunki. Także problem stanowi szybkie zużycie baterii i nieprecyzyjny wskaźnik zużycia baterii. Dlatego watro zastanowić się nad doposażeniem korpusu w grip, który wydłuży czas pracy w terenie.

Porównując EOS-a 50D z jego poprzednikiem EOS-em 40D nie sposób nie zauważyć postępu. I choć zewnętrznie konstrukcja nie uległa zmianie to zastosowane w niej nowe technologie bezsprzecznie znajdą zastosowanie w fotografii ptaków. Coraz większa rzesza fotografów ptaków, w szczególności tych początkujących jak i tych już nieco zaawansowanych, z pewnością może przebierać w ofercie rynkowej, w której mieści się również 50-tka. Jej stosunkowo duża szybkość, bo przy seryjnym fotografowaniu z prędkością do 6,3 klatek na sekundę, daje możliwość sprostania dzisiejszym wymogom dynamicznej fotografii,

Płaskonos - Anas clypeata	© Grzegorz Sawko
Korpus Canon 50D, obiektyw Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM, 1/800s, f/8.0, ISO 200

gdzie statyczne zdjęcia ptaków odchodzą powoli do lamusa. Szkoda jedynie, że bufor ma stosunkowo małą pojemność i może pomieścić jedynie 16 zdjęć w formacie RAW, co nie jest szczytem marzeń. Uszczelniony korpus, mimo, że nie uchroni aparatu przed wszelkimi niebezpieczeństwami terenowej fotografii, pozwala bezpiecznie czuć się w różnych środowiskach. Także system czyszczenia matrycy nie pozostaje bez znaczenia w fotografii ptaków, gdzie często zachodzi konieczność zmiany obiektywu w warunkach polowych, co grozi zapyleniem sensora.

Oczywiście konstrukcja nie jest pozbawiona wad i zaniedbań konstruktorskich, do których można by zaliczyć choćby wspomniany wyżej jedynie 9-punktowy pomiar ostrości, jednak w swojej klasie stanowi ciekawą ofertę dla ptasiarzy.

Zalety:

• bardzo dobra jakość wykonania korpusu i uszczelnienie,
• system czyszczenia matrycy,

• wprowadzenie ISO H1 i H2,
• zastosowanie trzech poziomów odszumiania zdjęć przy high ISO,
• bardzo dobra jakość zdjęć do ISO 1600,
• możliwość zapisu plików sRAW1 i sRAW2,
• duża szybkość wykonywania zdjęć seryjnych, - do 6,3 kl/s,
• szybki i dobrze działający autofokus, nawet w słabym oświetleniu,
• dobre odwzorowanie barw i szczegółów,
• mikroregulacja ostrości autofokusa,
• wyświetlacz LCD o rozdzielczości 920 tys. punktów,
• przelicznik ogniskowej 1,6x,
• złącze HDMI.

Wady:

• zbyt głośna praca migawki,
• mała pojemność bufora pamięci,
• nieprecyzyjny wskaźnik zużycia baterii,
• szybkie zużywanie energii,
• jedynie 9-ciopolowy system pomiaru ostrości.

Rozdzielczosć maksymalna	4752 x 3168
Stosunek boków	3:2
Efektywna liczba pikseli	ok. 15,1 megapikseli
Całkowita liczba pikseli	ok. 15,5 megapikseli
Rozmiar matrycy światłoczułej	22,3x14,9 mm
Typ matrycy światłoczułej	CMOS
Typ filtra kolorów	Filtr barw podstawowych
Ekwiwalenty czułości ISO	ISO 100 - 3200 z możliwością rozszerzenia o ISO 6400 i 12800
Typ ustawienia ostrości	TTL-CT-SIR z matryca CMOS
System / punkty AF	9-pól krzyzowych (f/2,8 w centrum)
Zakres działania AF	EV -0.5 - 18 (przy 23°C i ISO100)
Ustawienia balansu bieli	AWB, słoneczny dzień, cień, Pochmurny dzień, żarówki, białe swiatło fluorescencyjne, lampa błyskowa, niestandardowy, ustawienia temperatury barw. Kompensacja balansu bieli: 1. Niebieski/Bursztynowy +/-9 2, Purpurowy/ Zielony +/-9.
Minimalny czas otwarcia migawki	1/8000 s
Maksymalny czas otwarcia migawki	30 s + Bulb
Wbudowana lampa błyskowa	Tak
Rodzaj lampy błyskowej	E-TTL II z lampami serii Speedlite EX, obsługa bezprzewodowego sterowania wieloma lampami
Kompensacja ekspozycji	+/- 2EV w krokach co 1/2 lub 1/3
Metody pomiaru światła	Pomiar typu TTL przy otwartej przysłonie z 35 strefami SPC, (1) Wielosegmentowy (powiązany z dowolnym punktem AF), (2) Częściowy (ok. 9 % w środkowej części wizjera), (3) Punktowy (ok. 3,8% w środkowej części wizjera), (4) Centralnie ważony uśredniony
Zdjęcia seryjne	Maks. okolo 6,3 kl./s. (predkosc dla serii 90 obrazów (JPEG) (karta typu UDMA) lub 16 obrazów (RAW))
Zdalne sterowanie	Sterowanie za posrednictwem styku N3, pilot bezprzewodowy LC-5
Samowyzwalacz	Samowyzwalacz (2 s, 10 s)
Typ karty pamięci	CompactFlash Typ I/ II (kompatybilny z Microdrive i UDMA)
Nieskompresowany format plików	RAW, sRAW1, sRAW2 (14-bitowy, 2 wersja formatu RAW firmy Canon)
Skompresowany format plików	JPEG: jakosc wysoka i normalna (Exif 2.21 zgodny z [Exif Print]) / Design rule for Camera File system (2.0)
Celownik	Pentagonalny układ pryzmatyczny
Ekran	3,0 calowy, typu Clear View TFT
Rozdzielczosć ekranu	ok. 920 000 pikseli
Wyjście Video	zlacza HDMI mini, wideo (PAL/ NTSC),
USB	USB 2.0 Hi-Speed (Mini-B)
Baterie	Akumulator litowo-jonowy BP-511/BP-511A lub BP-512/BP-514
Zasilacze i ładowarki	Zasilacz sieciowy ACK-E2, kompaktowy zasilacz sieciowy CA-PS400, ladowarka akumulatorów CB-5L, ladowarka akumulatorów CG-570, ladowarka samochodowa CB-570, kompaktowy zasilacz CA-570
Waga (bez akcesoriów)	730 g
Wymiary	145,5 x 107,8 x 73,5 mm