• foto-ptaki.pl
  • foto-ptaki.pl
  • foto-ptaki.pl
 

Sonda

Jakiego typu informacji szukasz tu najczęściej?


 

Jaki korpus uważasz za najlepszy do fotografowania ptaków?


 

Jaki obiektyw uważasz za najlepszy do fotografowania ptaków?


 

Nikon D300S Email

Tekst i zdjęcia - Paweł Wietecha


Nikon D300S W roku 2007 firma Nikon zaprezentowała premierową lustrzankę D300, która została wówczas entuzjastycznie przyjęta przez rynek. Był to model przełomowy w konstrukcji aparatów nie w pełni profesjonalnych. Oferował doskonałą, jak na ówczesne kryteria, jakość zdjęć, dużą szybkość działania oraz celny i szybki układ AF. Nic dziwnego, że model ten pozostawił konkurentów daleko w tyle. Tyle tylko, że w zasadzie… nie posiadał konkurentów - żaden z producentów, w tym również Canon, nie oferował modelu posiadającego wiele cech modelu topowego, a jednocześnie zdecydowanie tańszego. Canon oferował wówczas model 40D, który odstawał znacznie, pod każdym względem, od flagowej konstrukcji tego producenta - 1D Mark III. Z kolei filozofia, którą zaprezentował Nikon była zupełnie inna. W modelu D300 została bowiem wprost zaimplementowana część najważniejszych podzespołów z flagowego aparatu D3 - przede wszystkim układ starowania autofokusem oraz procesor obrazowy. Jednocześnie, zastosowana w tym aparacie matryca zapewniała bardzo wysoką jakość obrazu. Nic więc dziwnego, że model ten stał się przebojem rynkowym. Producent mógł się jednak spodziewać, że konkurenci nie pozostaną głusi na sukces modelu D300 i zaczną myśleć o wypuszczeniu konstrukcji, która mogłaby z nim skutecznie rywalizować zagarniając część tortu dla siebie. W rok po premierze nikonowskiej trzysetki Canon co prawda zaprezentował lustrzankę 50D, nie była ona jednak ani bezpośrednim konkurentem ani nie zebrała dobrych opinii. Do roku 2009, czyli w dwa lata po premierze, Nikon dysponował więc wciąż świetnym aparatem, którego możliwości nie dosięgnął żaden z modeli wypuszczonych przez konkurencyjne firmy. Mógł już jednak spodziewać się ruchu ze strony rywali. Nie czekając na prezentację nowych, konkurencyjnych aparatów postanowił zmodernizować swój przebojowy model i w lipcu 2009 roku przedstawił premierę lustrzanki D300S. Postawił w ten sposób konkurentów w trudnej sytuacji - podwyższył niespodziewanie poprzeczkę powodując wzrost oczekiwań rynku wobec premier konkurencyjnych wyrobów. I rzeczywiście, wkrótce po premierze zmodernizowanego modelu D300S, firma Canon zaprezentowała bezpośredniego rywala w tym segmencie rynku - lustrzankę 7D. Producent ten przyjął jednak, w odróżnieniu od Nikona, zupełnie inną strategię marketingową nowych produktów kładąc główny nacisk na maksymalizację rozdzielczości matrycy i wysoką nominatywną czułość ISO.
zobacz powiększenie w galerii
Dubelt - Gallinago media
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/400s, f/4, ISO 200
Czy taka filozofia okazała się słuszna nie będę dzisiaj rozstrzygał pozostawiając tę sprawę do czasu prezentacji modelu Canon 7D, w której dokonam porównań możliwości obu konkurencyjnych konstrukcji. Dziś zajmiemy się modelem Nikon D300S robiąc, co najwyżej, odniesienia do innych lustrzanek tego wytwórcy - poprzednika D300 i najnowszego flagowego aparatu reporterskiego D3S, którego test przedstawiłem Państwu przed kilkoma miesiącami.
Zanim jednak napiszę o samym aparacie, słów kilka na temat modela, który miał mi pozować przed obiektywem w trakcie testu. Zastanawiałem się długo nad wyborem gatunku, który będę chciał przy tej okazji Państwu zaprezentować. Mój wybór padł na dubelta, niewielkiego ptaka z rodziny bekasowatych, który ze względu na nieliczne występowanie i skryty tryb życia jest mało znany nawet wśród ptasiarzy. Przed kilkoma laty wydawało się, że jest to gatunek zanikający w skali całego kraju, który spotkać można było coraz rzadziej, o czym świadczył chociażby prawie zupełny brak nowo powstałych wówczas zdjęć. Jednak od mniej więcej dwóch lat dochodzi coraz więcej informacji o obserwowanych nowych rewirach obejmowanych przez te ptaki. Zaczęły pojawiać się też nowe zdjęcia, jednak ich wspólną cechą było to, że prezentowały ten gatunek w bardzo podobnym środowisku - na turzycowiskach. Wręcz można było odnieść wrażenie, że jest to jedyny biotop zamieszkiwany przez ten gatunek, a nawet, że fotografie były wykonywane w tym samym miejscu. Na dodatek prawie wszystkie zdjęcia przedstawiały ptaki w statycznych pozach "zamyślenia" lub co najwyżej w trakcie godowego szczebiotu. Oglądając takie zdjęcia można było nabrać przekonania, że jest to gatunek wyjątkowo flegmatyczny więc fotografowanie jego nie jest ani zbytnio pasjonujące ani wymagające szczególnych umiejętności od fotografa. Nic bardziej błędnego. Ptaki te potrafią poruszać się po ziemi niezwykle szybko, wyskakiwać, jak z trampoliny, niespodziewanie w górę, a samce prowadzić efektowne walki z rywalami. Dokonując więc wyboru tego gatunku postanowiłem pokazać go z innej strony: w trochę innym otoczeniu - na tle umajonej łąki i w trakcie mniej znanych jego zachowań. Na ile mi się to udało ocenią sami czytelnicy serwisu foto-ptaki.pl zapoznając się z testem nowego aparatu.

zobacz powiększenie
Dubelt - Gallinago media
Wielką zaletą Nikona D300S w stosunku do modeli pełnoklatkowych D3S i D700 jest mnożnik ogniskowej wynoszący 1,5x.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/60s, f/4
zobacz powiększenie
Dubelt - Gallinago media
Grip MB-D10 zdecydowanie poprawia komfort fotografowania w ujęciach pionowych szczególnie tych, wykonywanych z pozycji leżącej.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/60s, f/4, ISO 200






























Prezentację modelu D300S rozpocznę od przypomnienia, że nie jest to zupełnie nowa konstrukcja lecz zmodernizowana, bazująca na rozwiązaniach zastosowanych w poprzedniku. amy więc tę samą matrycę o rozdzielczości 12 milionów pikseli, ten sam układ sterownia ostrością Multi-CAM3500 i analogiczny procesor graficzny - EXPEED. W tej sytuacji nie będę więc szczegółowo opisywał wszystkich możliwości i parametrów tego modelu odsyłając czytelników do testu modelu D300, a skupię się głównie na zmianach, które zostały wprowadzone przez producenta.
Wymieńmy więc na początku te wszystkie nowości:
zobacz powiększenie
Dubelt - Gallinago media
Czułość 400 ISO jest optymalna w użyciu z punktu widzenia jakości obrazu i szybkości migawki.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/640s, f/4, ISO 400
  • wzrost szybkości wykonywania zdjęć seryjnych do poziomu 7 kl/s,
  • wprowadzenie podwójnego gniazda kart pamięci, przy czym dodatkowe gniazdo obsługuje karty w formacie SD,
  • wprowadzenie cichego trybu spustu migawki,
  • wprowadzenie poziomicy elektroni- cznej,
  • zastosowanie nowego wybieraka wielofunkcyjnego,
  • wprowadzenie przycisku info umożliwiającego wyświetlanie na monitorze LCD informacji o zastosowanych parametrach i trybach pracy,
  • możliwość nagrywania filmów HD w rozdzielczości 720p.

Ta ostatnia funkcja była najbardziej eksponowana w zapowiedziach nowego modelu jednak biorąc pod uwagę, że test ten jest skierowany do fotografów, jej opis i ocenę pominę.
Zmian w nowym modelu jest, jak widać, niezbyt dużo jednak każda ma całkiem duże znaczenie dla fotografa ptaków. Zanim jednak opiszę bliżej wprowadzone nowości chcę kilka słów poświęcić najważniejszym funkcjom i parametrom tego aparatu.
Zaczniemy od jakości zdjęć. Przyjrzyjmy się zatem zdjęciom naszego dzisiejszego modela, który cierpliwie pozował przez blisko pół godziny abym mógł wykonać pełną dokumentację dotyczącą jakości zdjęć na wszystkich poziomach czułości.

Nikon D300S, ISO 200
Nikon D300S, ISO 400
Dubelt, Nikon D300S, ISO 200, pow. 100%

Dubelt, Nikon D300S, ISO 400, pow. 100%

Nikon D300S, ISO 800
Nikon D300S, ISO 1600
Dubelt, Nikon D300S, ISO 800, pow. 100%

Dubelt, Nikon D300S, ISO 1600, pow. 100%

Nikon D300S, ISO 3200
Nikon D300S, ISO 6400
Dubelt, Nikon D300S, ISO 3200, pow. 100%

Dubelt, Nikon D300S, ISO 6400, pow. 100%


Podobnie jak w modelu D300 poziom szumów pozostaje niewielki do wartości 400 ISO. Wzrost czułości do 800 ISO pociąga za sobą także wzrost szumów, jednak do poziomu umożliwiającego pełnię zastosowań profesjonalnych. Dla ISO 1600 szumy są już znacznie wyższe jednak w korzystnych warunkach (przy jasnej tonacji zdjęcia) również zdjęcia wykonane w tej czułości mogą być śmiało wykorzystywane w publikacjach drukarskich i powiększeniach wystawowych.
zobacz powiększenie w galerii
Dubelt - Gallinago media
Duża liczba punktów AF pozwala precyzyjnie ustawiać ostrość w wybranym miejscu (tutaj na oku ptaka) bez potrzeby przekadrowywania.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/640s, f/4, ISO 400
Dalsze zwiększanie czułości ogranicza już znacznie możliwości zastosowania wykonanych tak zdjęć. Generalnie, powtarzając opinię wyrażoną przed dwoma laty przy okazji testowania modelu D300, można powiedzieć, że jakość zdjęć jest bardzo wysoka i reprezentuje jeden z najwyższych poziomów wśród lustrzanek klasy nieprofesjonalnej. Jednak to, co dwa lata temu zachwycało, dziś staje się standardem wobec ciągłego postępu w konstrukcji i technologii produkcji matryc. A oczekiwania odbiorców ciągle rosną. Patrząc z tego punktu widzenia można czuć pewien niedosyt oglądając zdjęcia wykonywane modelem D300S. Szczególnie dotyczy to tych, którzy na co dzień pracują najnowszym flagowym aparatem reporterskim Nikona - D3S. W stosunku do prezentowanego przez niego poziomu jakość obrazów generowanych przez testowany model prezentuje się blado. Trzeba jednak zaznaczyć, co podkreślałem przy okazji testu tego aparatu, że jakość zdjęć z lustrzanki D3S jest na tak wysokim poziomie, że każdy z modeli dostępnych na rynku prezentuje się przy nim słabo. Jednak D300S ma pewną zaletę, która predysponuje go do zastosowania również przez fotografów profesjonalnych, używających na co dzień modelu D3S - posiada matrycę APS-C powodującą wydłużenie ogniskowej obiektywu o 50%. W fotografii ptaków jest to ogromnie ważna zaleta, dlatego warto, używając model pełnoklatkowy, posiadać przy sobie również aparat z mniejszą matrycą. Model D300S nadaje się do tego bardzo dobrze. Mogę tu przytoczyć przykłady z własnej praktyki. Kiedy wcześnie rano, gdy światło jest jeszcze słabe, rozpoczynam sesję zdjęciową zawsze używam do fotografowania aparatu pełnoklatkowego, dzięki któremu mogę pracować na wysokich czułościach nie tracąc na jakości obrazu. Gdy oświetlenie planu poprawi się na tyle, że przy założonym minimalnym czasie migawki, mogę zmniejszyć czułość do poziomu 400 ISO i wymaga tego potrzeba, mocuję do obiektywu aparat niepełnoklatkowy. Przy dalszej poprawie oświetlenia, gdy zachodzi taka konieczność, mocuję dodatkowo któryś z konwerterów. Dzięki takiej technice pracy, przez cały czas trwania sesji zdjęciowej mam zapewnioną wysoką jakość zdjęć, a także uzyskuję różne skale odwzorowania, a w efekcie różną szerokość planów. Dzięki temu uzyskuję znacznie bogatszy i ciekawszy materiał fotograficzny niż gdybym używał wyłącznie jednego zestawu aparat/obiektyw.

Kolejna wielka zaleta aparatu D300S to bardzo dobra praca autofokusu, powiedziałbym nawet, że lepsza niż u poprzednika. Układ ustawiania ostrości Multi-CAM3500 zastosowany w tym modelu zawiera 51 punktów, w tym 15 posiadających krzyżowy charakter pracy. Pole AF zawierające te wszystkie punkty posiada jednakową powierzchnię jak analogiczne pole w aparacie D3S, jednak ze względu na mniejszą matrycę zastosowaną w opisywanej trzysetce, zajmuje ono znacznie większą część kadru.
zobacz powiększenie
Dubelt - Gallinago media
Praca w trybie ciągłego autofokusu zapewnia ostre zdjęcia nawet w przypadku niespodziewanego ruchu ptaka.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/400s, f/4, ISO 200
Dzięki temu możemy używać autofokusu w znacznie szerszym zakresie. Piętnaście wspomnianych przed chwilą punktów zachowuje krzyżowy charakter pracy nawet przy otworze względnym f/5,6. A teraz bomba - powyżej tej wartości, gdy otwór względny jest jeszcze mniejszy, autofokus nadal pracuje! Nadal stosunkowo szybko odbywa się ustawianie ostrości punktami krzyżowymi (chociaż, trzeba to przyznać, w przypadku pozostałych punktów wygląda to zdecydowanie gorzej). Co to oznacza? Ano to, że możemy korzystać z dobrodziejstwa autofokusu również używając konwertera 1,7x, a nawet 2x zamocowanego do obiektywu z minimalną przysłoną f/4. Tak więc superteleobiektywy Nikkor AF-S 500 i 600 mm f/4G ED VR mogą być łączone z każdym konwerterem Nikkor a autofokus pozostanie we wszystkich przypadkach aktywny. Tego nie posiada żaden konkurencyjny model. Zaleta swobodnego wyboru, spośród wielu punktów ustawiania ostrości, jest szczególnie widoczna w przypadku fotografowania ptaków znajdujących się blisko obiektywu i zajmujących znaczną część kadru, jak to miało miejsce w trakcie wykonywania pokazywanych tutaj zdjęć dubeltów. Wykorzystywanie wówczas bocznych punktów daje zdecydowanie najlepsze wyniki, można bowiem przed wykonaniem zdjęcia prawidłowo skomponować ujęcie umieszczając aktywny punkt wybierania ostrości w najbardziej pożądanym miejscu, np. na, nie położonym w centrum kadru, oku ptaka. Inne sposoby użycia autofokusu są w takiej sytuacji zdecydowanie mniej przydatne lub wręcz całkowicie nieakceptowalne. Bo gdy użyjemy np. trybu automatycznego ustawiania ostrości, w którym to aparat decyduje, który punkt ustawi ostrość (a możemy być prawie pewni, że w omawianej sytuacji wybierze któryś z punktów położonych w samym centrum kadru), to szansa na to, że ostrość zostanie ustawiona właśnie na oczekiwanym przez nas miejscu jest praktycznie żadna. Również próba ogniskowania środkowym punktem, a następnie przekadrowywania ujęcia dla uzyskania oczekiwanej kompozycji nie jest dobrym rozwiązaniem - tracimy wówczas czas na każdorazowe przekadrowanie, narażamy się na poruszenie zdjęcia na skutek wciśnięcia spustu gdy aparat jest jeszcze w ruchu w trakcie kadrowania oraz, co najważniejsze, narażamy się na spłoszenie blisko siedzących ptaków ciągłymi ruchami obiektywu. Czyli w omawianym przypadku można polecić wyłącznie tryb ustawienia ostrości bocznym punktami. Jest tylko jedno ale… Trzeba to umieć sprawnie zrobić. A jak wynika z moich obserwacji bardzo wiele osób fotografujących ptaki nie posiada tej umiejętności a część wręcz nigdy nie korzysta z tego sposobu ostrzenia. A tymczasem przedstawiany dzisiaj Państwu model aparatu wręcz zachęca do używania tego trybu AF. Zastosowano bowiem w nim analogiczny jak w modelu D3S wybierak wielofunkcyjny - bardzo wygodny i precyzyjny w działaniu z wyraźnie wydzielonym punktem centralnym. Jest to moim zdaniem najlepszy, spośród znanych mi, mechanizm do zmiany punktów ustawiania ostrości (ażeby nie chwalić przesadnie modelu D300S dodam od razu, że dżojstik użyty w dedykowanym dla niego gripie MB-D10 jest zdecydowanie gorszy i bardziej zawodny). Jak to często czynię, zarówno w artykułach publikowanych w serwisie jak i w bezpośrednich kontaktach z czytelnikami, namawiam ponownie wszystkich fotografujących ptaki do ciągłych ćwiczeń w zakresie sprawnej obsługi najważniejszych funkcji używanego aparatu i do korzystania z wielu, często jeszcze nie odkrytych możliwości. A wszystko po to, aby wykonywać lepsze zdjęcia a przede wszystkim nie tracić okazji do ich wykonania.
Omawiając zagadnienia związane z pracą autofokusu warto jeszcze wspomnieć o dodatkowych możliwościach regulacji ustawień tego mechanizmu.
zobacz powiększenie
Dubelt - Gallinago media
Menu ustawień pracy autofokusu daje olbrzymie możliwości personalizacji uzależnionej od konkretnej sytuacji zdjęciowej (w tym przypadku została włączona opcja Długa blokady śledzenia ostrości a4). Jak widać na zdjęciu autofokus spisał się bez zarzutu, gorzej - fotograf.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/1250s, f/4, ISO 800
Aparat D300S, podobnie jak większość lustrzanek, posiada dwa podstawowe tryby pracy autofokusu - ustawianie ostrości z blokadą (tryb S) oraz ciągły autofokus (tryb C). Ten pierwszy mniej nas interesuje - jego użycie jest ograniczone wyłącznie do przypadku fotografowania modeli pozostających całkowicie bez ruchu. I w tym zakresie tryb ten pracuje w testowanym modelu bez zarzutu. Skupmy się jednak na drugim trybie - jego będziemy bowiem używali przede wszystkim, a ja, przyznam szczerze, używam wyłącznie właśnie jego. A dlaczego tak właśnie czynię wyjaśniam dokładniej w artykule Jak fotografować ptaki. Przypomnę tylko pokrótce - fotografując nawet pozostające w bezruchu ptaki możemy się spodziewać, że w każdej chwili nasz model poderwie się do lotu lub chociażby zmieni gwałtownie pozycję ciała. W trybie autofokusu z blokadą (S) nie mamy praktycznie szans na wykonanie wówczas ostrych zdjęć. Co innego gdy mamy aktywny tryb ciągłego autofokusu. W przypadku gdy pracuje on szybko i precyzyjnie, a tak właśnie spisuje się testowany dziś model, każdy (a precyzyjniej - prawie każdy) ruch ptaka może być sfotografowany bez poruszenia. Aby jednak było to możliwe musi być spełnionych kilka warunków. Omówmy to na przykładzie dynamicznej sceny walki dwóch samców dubeltów toczących swój bój w bliskiej odległości od fotografującego (to ostatnie zastrzeżenie jest istotne bowiem fotografowanie walczących kogucików ze znacznej odległości nie nastręcza aż tak dużych problemów). Najpierw słów kilka o czasie ekspozycji. Oczywiście, im będzie on krótszy tym łatwiej będzie uzyskać nieporuszone, zamrożone w efektownej pozie postacie ptaków. Na marginesie trzeba jednak dodać, że możemy w tym zakresie eksperymentować - wydłużając czasy mamy szansę np. na uzyskanie efektownych poruszeń skrzydeł ptaków, a przedłużając naświetlenie jeszcze bardziej możemy uzyskać nawet całkowite rozmycie sylwetek.

zobacz powiększenie w galerii
Dubelty - Gallinago media
W przypadku wybrania priorytetu ostrości w menu ustawień osobistych a1 to zdjęcie nie zostałoby wykonane. W trakcie śledzenia akcji ostrość była ustawiona na oku dalej położonego ptaka.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/640s, f/4, ISO 400
Wracając jednak do sedna - krótszy czas pomoże wykonać ostre zdjęcie. Kolejny parametr, który będziemy musieli wziąć pod uwagę chcąc efektywnie pracować w ciągłym trybie C, to priorytet w ustawianiach migawka/ostrość, czyli podjęcie decyzji czy aparat ma każdorazowo wyzwalać migawkę po naciśnięciu spustu (priorytet migawki) czy dopiero po ustawieniu ostrości (priorytet ostrości) czy też w wersji mieszanej - ostrości nie w pełni ustawionej (priorytet migawki + ostrości). Dwa ostatnie warianty spowodują, że znacznie spadnie szybkość wykonywania serii zdjęć oraz, co gorsze, w sytuacji gdy aparat musi mieć czas na dokonanie odpowiednich przeliczeń i podjęcie decyzji o wyzwoleniu migawki, możemy stracić szansę na wykonanie ciekawego zdjęcia. Najlepszym ustawieniem będzie więc priorytet migawki, który ma jedną tylko wadę - trochę czasu będziemy musieli poświęcić na usunięcie dużej ilości nieostrych zdjęć. Ale czynić będziemy to nie w terenie, w gorącym okresie trwania sesji fotograficznej ale w spokoju, w zaciszu domowym, podczas obróbki zdjęć na komputerze.

Przejdźmy więc do kolejnego warunku - wyboru pola ostrzenia. Zdecydowanie odradzam fotografowanie przy użyciu automatycznego wyboru punktu. Niespokojne tło, jak w omawianej scenie, będzie narażać nas na to, że to właśnie ono spodoba się naszemu autofokusowi najbardziej, na nim więc spocznie jego "oko" (i tu znów wtręt - powyższe stwierdzenie nie oznacza bynajmniej,
zobacz powiększenie
Dubelty - Gallinago media
W przypadku fotografowania walczących ptaków, z których każdy jest w innej odległości od obiektywu ostrość możemy ustawić albo na bliżej albo na dalej położonym ptaku uzyskując zupełnie różny efekt wizualny. W każdym z tych przypadków warto wprowadzić inne ustawienia w menu autofokusu. Tutaj ostrość została ustawiona na bliższym ptaku.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/400s, f/4, ISO 200
że odrzucam metodę ustawiania ostrości poprzez automatyczny wybór punktu, ten sposób fotografowania można wręcz zalecić w innych sytuacjach; przykładowo, zdjęcie orlika krzykliwego, które ilustruje stronę tytułową obecnego wydania serwisu, zostało wykonane właśnie takim sposobem; ale o technice pracy z automatyką ostrości napiszę przy innej okazji). Pozostaje nam więc wybór spośród dwóch pozostałych trybów - dynamiczny wybór pola oraz wybór pojedynczego punktu. Ten pierwszy ma pewną zaletę, która wydaje się preferować go w dynamicznej fotografii. Otóż w tym trybie, mimo, iż to fotograf dokonuje samodzielnego wyboru punktu ostrzenia, w sytuacji gdy śledzony przez ten punkt obiekt przemieści się w kadrze, kolejne, sąsiadujące punkty dodatkowo wspomagają ustawienie ostrości. Liczbę punktów wspomagających określa fotografujący poprzez dokonanie odpowiednich ustawień w Menu ustawień osobistych a3. Ten tryb ma jednak też pewien słaby akcent. Aby aparat mógł dokonać wyboru właściwych punktów wspomagających potrzebny jest czas - jest on tym dłuższy, im więcej punktów wspomagających określimy. W przypadku fotografii dynamicznej czas jest jednak wrogiem numer jeden - często strata ułamka sekundy decyduje o utracie wspaniałego, w naszej wyobraźni, kadru. Pozostaje więc nam tryb wyboru pojedynczego punktu. Który wybrać? Na pewno ten, który posiada krzyżowy charakter pracy - w takim punkcie ostrość będzie ustawiana najszybciej. Ale spójrzmy na scenę - dwa stojące naprzeciwko siebie ptaki szykują się do ataku. Na pewno musimy wybrać punkt umiejscowiony na jednym z nich. Pytanie - na którym? Gdyby oba ptaki stały dokładnie w tej samej odległości od obiektywu moglibyśmy dokonać wyboru dowolnego punktu, mając zapewnioną ostrość każdego z ptaków. Jednak taka sytuacja zdarza się wyjątkowo. Jak widać na zdjęciach mnie się ona nie przytrafiła. Mamy więc do wyboru - ustawić ostrość na ptaku bliższym, który, w przypadku gdy dojdzie do starcia, będzie niezasłonięty jednak odwrócony tyłem do nas, czy też na ptaku, który jest zwrócony przodem jednak w każdej chwili może być zasłonięty przez stojącego bliżej rywala. W takich przypadkach jest to zawsze bardzo trudny dylemat do rozwiązania - z jednaj strony bardzo efektownie wyglądać będzie zdjęcie zwróconego w naszym kierunku ptaka z rozłożonymi na przykład skrzydłami. Istnieje jednak duże ryzyko, że w trakcie przemieszczania się bliżej położony ptak zasłoni przeciwnika. Z drugiej jednak strony, pamiętając
zobacz powiększenie
Dubelty - Gallinago media
Na tym zdjęciu ostrość ustawiona została na ptaku dalej stojącym.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/500s, f/4, ISO 200
o tym, że głębia ostrości jest dwukrotnie większa za ustawionym punktem niż przed nim, możemy mieć nadzieję, że wybór bliższego ptaka da nam satysfakcjonującą ostrość również na osobniku umiejscowionym nieznacznie dalej (w tym przypadku musimy uwzględnić jednak dodatkowo - odległość od ptaków oraz wielkość ustawionej w obiektywie przysłony). W podjęciu decyzji może dopomóc nam kolejny parametr, którego wybór jest możliwy w Menu ustawień osobistych - Blokada śledzenia ostrości a4. Jest to funkcja, która określa nam jak szybko autofokus zareaguje na nagłą zmianę odległości obiektu pokrywającego się z wybranym punktem ostrzenia. A więc, na przykład, jak w analizowanej tu przez nas sytuacji, gdy znajdujący się dalej ptak, na którym mamy ustawioną ostrość, zostanie nagle zasłonięty przez bliżej położonego osobnika. Wspomniana opcja a4 daje nam cztery możliwości wyboru. W przypadku trzech pierwszych, gdy funkcja blokady ostrości będzie włączona, zwłoka w reakcji autofokusu może być krótka, normalna lub długa. Czwarta opcja - to wyłączenie blokady. Ustawienie tej funkcji ma kolosalne znaczenie dla efektów uzyskiwanych w fotografii dynamicznej. Jest ona jednak często zupełnie pomijana, nawet przez zaawansowanych fotografów. Niektórzy, niestety również znani fotografowie zagraniczni, uważają, że funkcja ta ma wpływ na szybkość pracy autofokusu więc najlepiej ustawić ją w pozycji - Krótkie (sama nazwa, nieszczęśliwie dobrana, już sugeruje taką reakcję). Nic jednak bardziej mylnego - po naciśnięciu spustu lub przycisku AF-ON ostrość zostanie ustawiona jednakowo szybko bez względu na wybór ww. pozycji. Gdy jednak obiekt, na którym ustawiliśmy ostrość, zostanie nagle przysłonięty przez inny, reakcja autofokusu będzie radykalnie różna, w zależności od dokonanych w pozycji a4 ustawień. W przypadku wyboru opcji Długa, autofokus nie zareaguje na nagłe przysłonięcie obiektu przez dłuższą chwilę. Jeżeli w tym czasie obiekt zostanie odsłonięty ostrość nie zostanie przestawiona. Czas zwłoki skróci się dla ustawienia Normalna, a jeszcze bardziej - gdy ustawimy opcję Krótkie (przytaczam polskie, niestety niezbyt fortunne nazewnictwo używane w menu aparatu). Gdy ustawimy pozycję Wyłączona, aparat natychmiast (a jak długo będzie trwało to natychmiast zależy w tym przypadku od szybkości pracy AF używanej lustrzanki) przestawi ostrość na obiekt, który przysłonił naszego modela. Nie wnikając zbyt głęboko w ogólne rozważania dotyczące wyboru właściwych ustawień w różnych sytuacjach zdjęciowych, skupmy się tutaj nad analizowaną sceną czubiących się dubeltów. W przypadku jeżeli chcemy ustawić ostrość na położonego dalej lecz zwróconego w naszym kierunku ptaka najlepiej będzie ustawić parametr a4 w pozycji Długa. Gdy bowiem serią fotografujemy zwarcie, a bliżej położony samczyk zasłoni swojego rywala, może się okazać, że to chwilowe
zobacz powiększenie
Dubelty - Gallinago media
Dzięki aktywowaniu ostrości przyciskiem AF-ON możemy w sposób ciągły śledzić akcję a wyzwalać migawkę tylko w momentach najbardziej interesujących (to ograniczenie wynika z małej pojemności bufora).
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/500s, f/4, ISO 200
przysłonięcie będzie trwało krócej niż czas zwłoki autofokusu i wówczas kolejne zdjęcia tej serii pokażą nam znów ostro zarysowanego głównego bohatera. Z takiej serii będzie tylko trzeba później usunąć te zdjęcia, na których nieostry bliższy ptak zasłania dalej umiejscowionego rywala. Gdy jednak zdecydujemy, że ostrość ustawimy na odwróconym tyłem bliższym ptaku, to zdecydowanie lepsze będzie ustawienie Wyłączona. Mógłby ktoś zapytać, dlaczego nie pozostawić wyłączonej blokady AF również w pierwszym omawianym wariancie, a więc wtedy gdy decydowaliśmy o ostrzeniu na dalszego ptaka. Otóż nie, bowiem a takim przypadku błyskawicznie reagujący autofokus może nagle zmienić ustawienie ostrości nie tylko na przysłaniającego ptaka ale również na tło, które nagle może pojawić w tle aktywnego punktu AF. A nam zależy przecież na efektownych zdjęciach przodem zwróconego ptaka i żeby uzyskać najwyższy odsetek ostrych zdjęć tak skomponowanych, to temu założeniu musimy podporządkować wszystkie ustawienia. Omawiając zagadnienie szybkiej zmiany różnych parametrów pracy, jak np. opcji blokady ustawienia ostrości, należy zwrócić uwagę, że bardzo pomocna w szybkim przełączeniu funkcji/parametrów jest możliwość zaprogramowania przycisków Fn lub podglądu głębi ostrości. Możemy im przypisać funkcję wywoływania ustawień zapisanych w pierwszym (szkoda tylko, że w tym jednym) elemencie spośród zapamiętanych w opcji Moje Menu. W ten sposób szybko, bez wchodzenia w menu aparatu, można dokonać przełączenia ustawień żądanego parametru lub funkcji.
I na koniec wspomnijmy o jeszcze jednej opcji ustawień pracy autofokusu - sposobu uruchamiania pomiaru ostrości. Tradycyjnie, ostrość ustawiana jest wraz z wciśnięciem do połowy spustu migawki. Nie jest to jednak metoda godna polecenia, a dlaczego, to piszę o tym w innych artykułach. Zdecydowanie korzystniejsze będzie użycie dedykowanego przycisku AF-ON znajdującego się zarówno na korpusie jak i na gripie. Wszystkie zdjęcia tu prezentowane były wykonywane właśnie z pomocą tego magicznego przycisku.

Kolejnym parametrem istotnym w fotografii ptaków jest szybkość fotografowania w trybie ciągłym. Nowy model osiąga bardzo dobry wynik w tym zakresie - 7 kl/s, a po zamontowaniu uchwytu pionowego - nawet 8 kl/s. Trzeba jednak od razu dodać, że takie wyniki możliwe są tylko w przypadku użycia przestarzałego już, 12-to bitowego trybu przetwarzania. Dla trybu 14-to bitowego wartość tego parametru obniża się do zaskakująco niskiego poziomu 2,5 kl/s.. Również nie uległa poprawie w aparacie D300S wielkość bufora pamięci. Podobnie jak u poprzednika bufor może pomieścić jedynie 18 skompresowanych bezstratnie plików NEF dla trybu 12-to bitowego. W przypadku 14-to bitowych plików NEF, "dzięki" bardzo niskiej szybkostrzelności można w jednej serii zapisać 30 plików. Słabość
zobacz powiększenie
Dubelty - Gallinago media
Duża prędkość wykonywania zdjęć seryjnych to wielka zaleta aparatu D300S.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/1250s, f/4, ISO 640
powyższych parametrów już raziła przed trzema laty gdy inaugurowano wprowadzenie do sprzedaży poprzedniego modelu. Jednak, jak widać, Nikon pozostał głuchy na głosy krytyki ze strony środowiska fotografów dzikiej przyrody nie dokonując w tym zakresie, żadnych zmian w konstrukcji następcy. I mimo wprowadzenia kilku (mniej istotnych) poprawek te poważne mankamenty odziedziczone po poprzedniku bardzo mocno obciążają ocenę łączną nowego modelu. Szczególnie stało się to widoczne po premierze konkurencyjnego modelu Canona - EOS-a 7D. Fotografom ptaków używających sprzętu Nikon przyjdzie więc czekać jeszcze dłuższy czas na następcę z nadzieją na zmianę tych parametrów.
Cieszy z kolei wprowadzenie nowego trybu cichego wyzwalania. Nie jest on co prawda w pełni funkcjonalny - ogranicza się bowiem do mniej interesującego nas trybu pojedynczego wyzwalania oraz nie wprowadza radykalnego obniżenia hałasu, dzieląc jedynie odgłos uderzanego lustra na dwie fazy, to jednak wprowadzenie tego trybu jest ruchem w dobrą stronę i stwarza nadzieję na dalsze, już poważniejsze zmiany w konstrukcji, w wyniku których odgłos wydawany przez aparat w trakcie wykonywania zdjęć będzie zdecydowanie ograniczony. Póki co, pozostaje nam uciekać się do innych metod ograniczania hałaśliwości współczesnych lustrzanek cyfrowych.
Kolejną pozytywną nowością, którą trzeba wyraźnie podkreślić, jest wprowadzenie dodatkowego slotu na karty pamięci. Fotografowie ptaków, podobnie jak ich koledzy z branży sportowej, wykonują często wielką liczbę zdjęć, co wiąże się z szybkim zapełnianiem kart pamięci. Nie ma nic gorszego niż nagłe zablokowanie aparatu ze złowieszczym komunikatem FULL. Pech chce, że przeważnie dzieje się tak w trakcie fotografowania ciekawych ujęć, które bezpowrotnie przemijają w czasie gdy nerwowo próbujemy zmienić kartę. Wprowadzenie uzupełniającego slotu i możliwość kontynuowania zapisu zdjęć na drugiej karcie po zapełnieniu pierwszej daje szansę na dokonanie zmiany nośnika już zapełnionego w chwili gdy przed naszym obiektywem nic się nie dzieje. Jednak i tu można oczekiwać od konstruktorów dalszej poprawy funkcjonalności. Wielokrotnie w swojej praktyce fotograficznej doświadczyłem przykrej sytuacji, gdy doprowadziłem do momentu zapełnienia dwóch kart pamięci i braku możliwości dalszego wykonywania zdjęć bez wymiany nośnika. Dzieje się tak dlatego, że w wizjerze brakuje jakiejkolwiek informacji-ostrzeżenia o zapełnieniu pierwszej karty. W sytuacji gdy fotografujemy nieprzerwanie, nie odrywając oka od wizjera (oby nam taka sytuacja zdarzała się najczęściej!) łatwo o doprowadzenie do niespodziewanego zapełnienia obu kart. Istotny więc postulat do inżynierów Nikona (a dotyczy on również modeli profesjonalnych) o wprowadzenie do wizjera dodatkowego komunikatu o zapełnieniu pierwszej karty. Drugi mankament wymagający poprawy dotyczy
zobacz powiększenie w galerii
Dubelt - Gallinago media
Tryb cichego wyzwalania migawki przydaje się szczególnie w przypadku fotografowania blisko znajdujących się ptaków.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/80s, f/4, ISO 200
sposobu zapisu zdjęć na kartach. Model D300S oraz profesjonalne trójki, zapisują zawsze zdjęcia w pierwszej kolejności na karcie oznaczonej przez użytkownika jako główna. Po jej zapełnieniu, gdy ustawiona jest opcja Przepełnienie w menu zarządzania obsługą kart, zdjęcia będą rejestrowane na drugiej karcie. Jeżeli wówczas wyjmiemy główną, zapełnioną już kartę i w jej miejsce umieścimy nową, to aparat zacznie zapisywać kolejne zdjęcia na nowo włożonej karcie a nie na częściowo zapełnionej karcie w drugim gnieździe. Powoduje to brak ciągłości w chronologicznym zapisie zdjęć, co mogłoby być przydatne na etapie kontroli kopiowania zdjęć na dysk zewnętrzny, a także w trakcie analizy zdjęć wykonanych w poszczególnych seriach. To niuans, który bardzo łatwo poprawić, a który pozwoliłby nam zachować porządek wśród zapisanych plików, szczególnie w sytuacji gdy było ich bardzo dużo i zostały zarejestrowane na wielu kartach pamięci. Jeszcze jednym mankamentem, o którym należy wspomnieć, jest fakt, że nowe, dodatkowe gniazdo nie obsługuje kart pamięci tego samego typu co gniazdo podstawowe, czyli CF, tylko mniejsze i wolniejsze w szybkości zapisu karty SD. Powoduje to nierównomierną pracę aparatu (ze względu na mniejszą szybkość zapisu) i naraża użytkowników na zbędne uzupełnianie kolekcji kart pamięci w dwóch systemach. Argument o konieczności zmniejszenia wymiarów lustrzanki nie przemawia do mnie. Małe, kieszonkowe niech będą modele amatorskie, przed modelem klasy semi-pro jakim jest D300S, stoją inne oczekiwania niż ograniczenie wielkości, szczególnie gdy odbywa się to kosztem funkcjonalności podstawowej.

zobacz powiększenie w galerii
Dubelt - Gallinago media
Dodatkowy slot pamięci wprowadzony w nowym modelu przydaje się szczególnie wtedy, gdy wykonujemy dużą liczbę zdjęć.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/640s, f/4, ISO 400
zobacz powiększenie w galerii
Dubelt - Gallinago media
Przydatnym dodatkiem jest też poziomica elektroniczna.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/640s, f/4, ISO 400






























Kolejnymi pozytywnymi nowościami w konstrukcji modelu D300S są: poziomica elektroniczna oraz nowy wybierak wielofunkcyjny. O zaletach tego pierwszego elementu wyposażenia nie trzeba chyba wiele pisać - każdemu fotografowi, szczególnie w sytuacjach gdy w trakcie wykonywania zdjęć widoczne są w kadrze oczywiste linie poziome lub pionowe, przyda się ta funkcja z pewnością. Ciągle bowiem możemy oglądać w wielu miejscach zdjęcia niestarannie wypoziomowane. Musimy jednak pamiętać, że poziomica elektroniczna nie zwalnia nas z obowiązku dokładnego wypoziomowania, przed rozpoczęciem zdjęć, zestawu statyw/głowica kołyskowa/obiektyw bo tylko ta czynność uchroni nas przed skrzywieniem horyzontu w trakcie intensywnego obracania zestawem. Rola poziomicy elektronicznej ma wówczas kontrolne i pomocnicze znaczenie.
Wybierak wielofunkcyjny zastosowany w modelu D300S został dodatkowo, w stosunku do poprzednika, wyposażony w środkowy przycisk, którym natychmiastowo możemy wybrać centralny punkt ostrzenia. Szkoda tylko, że wybierak jest aktywny tylko wówczas, gdy na górnym ekranie LCD wyświetlają się punkty AF - kiedy aparat przejdzie w stan uśpienia musimy najpierw nacisnąć do połowy spust albo
zobacz powiększenie w galerii
Dubelt - Gallinago media
Niezwykle ważną zaletą jest możliwość bezwzrokowej obsługi.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/800s, f/4, ISO 200
któryś z przycisków AF-L lub AF-ON, dopiero potem możemy wybierakiem uaktywniać żądany punkt ostrzenia.

Szczegółowy opis obsługi Nikona D300S jest zbędny - nie różni się on w zasadzie od modelu poprzedniego, odsyłam więc zainteresowanych ponownie do wcześniejszego testu. Przypomnę jedynie, że ergonomia w jego przypadku stoi na bardzo wysokim poziomie. Gwoli ścisłości trzeba dodać jedynie, że w nowym modelu wprowadzono dodatkowy przycisk info, dzięki któremu możliwe jest wyświetlanie na monitorze LCD informacji o zastosowanych parametrach i trybach pracy. Jest to element przydatny, jednak w przypadku fotografii ptaków spełnia rolę wyłącznie pomocniczą. Najważniejszym bowiem sposobem operowania pozostaje obsługa bezwzrokowa, w przypadku której podstawowe znaczenie posiada ilość i jakość informacji wyświetlanych w wizjerze.

Ostatnie zagadnienie, o którym chcę jeszcze wspomnieć omawiając lustrzankę D300S, dotyczy możliwości dokładnej kalibracji autofokusu w dowolnym zestawie aparat/obiektyw. Może się bowiem zdarzyć, że obiektyw nie będzie rysował ostro mając tendencję do ogniskowania przed punktem, na którym autofokus ustawił ostrość (to tzw. front focus) lub za tym punktem (back focus). Nikon D300S umożliwia skorygowanie takiej wady dla 12 różnych obiektywów, w tym również z dołączonym telekonwerterem. Sprawdziłem więc jak spisuje się pod tym względem testowany model w połączeniu z najdłuższym obiektywem AF Nikkor - AF-S 600mm f/4G ED VR. Oto uzyskane wyniki:
  • D300S + AF-S 600mm f/4G ED VR - korekta: +5
  • D300S + AF-S 600mm f/4G ED VR + konwerter TC-14E II - korekta: +3
  • D300S + AF-S 600mm f/4G ED VR + konwerter TC-17E II - korekta: +4
  • D300S + AF-S 600mm f/4G ED VR + konwerter TC-20E II - korekta: -10
Jak więc widać dokonanie mikroregulacji jest niezbędne. Szczególnie widoczne jest to w przypadku najdłuższego konwertera 2x (jako ciekawostkę dodam, że w topowym modelu D3S zabrakło zakresu dla dalszej regulacji w przypadku tego ostatniego konwertera). W chwili wykonywania tego testu nie był jeszcze dostępny konwerter Nikkor TC-20E III, który jest optymalizowany do współpracy z najnowszymi lustrzankami tego producenta i być może w jego przypadku nie będzie wspomnianych problemów. Odnosząc się jednak do podanych wyników należy pamiętać, że dotyczą one konkretnego, testowanego zestawu aparat/obiektyw/konwerter i mogą nie być miarodajne w przypadku innych egzemplarzy tych samych modeli. Każdy użytkownik powinien więc samodzielnie przeprowadzić kontrolę precyzji ostrzenia i w razie konieczności dokonać odpowiedniej regulacji.

Podsumowanie testu lustrzanki Nikon D300S nie jest jednoznaczne. Do wysokiej jakości zdjęć przyzwyczaił nas już model
zobacz powiększenie
Dubelt - Gallinago media
Fotografowie przyrody liczą, że następca modelu D300S będzie generował świetną jakość obrazów również w wyższych czułościach.
Korpus Nikon D300S, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/400s, f/4, ISO 200
poprzedni. W testowanym aparacie pozostała ona na niezmienionym poziomie. Jednak w przeciągu ostatnich trzech lat dokonał się znaczny postęp w konstrukcjach matryc światłoczułych i użytkownicy mieli prawo oczekiwać, że nowa konstrukcja Nikona przyniesie dalszą poprawę poziomu jakościowego zdjęć, jak to się chociażby stało w przypadku modelu D3S. Te nadzieje były tym bardziej uzasadnione informacją, że w nowym aparacie pozostaje bez zmiany dotychczasowa rozdzielczość matrycy. Wydawało się wówczas rzeczą oczywistą, że matryca ta i oprogramowanie zostaną dopracowane, a w efekcie zobaczymy na zdjęciach kolejny skok jakościowy. Tak jednak się nie stało i nowa lustrzanka nie przyniosła żadnych istotnych zmian jakościowych i funkcjonalnych. Niemniej jednak wysoki ogólny poziom odziedziczony po poprzedniku pozwolił modelowi D3S zachować pozycję lidera w swojej klasie. Do czasu premiery Canona 7D… Który z tych aparatów króluje teraz w klasie semi-pro spróbujemy odpowiedzieć w kolejnym teście. Użytkownicy sprzętu produkowanego przez firmę Nikon czekają teraz na następcę modelu D300S wierząc, że przyniesie on znaczne, satysfakcjonujące zmiany głównych parametrów i funkcji. Spróbujmy więc określić nasze oczekiwania co do przyszłej konstrukcji:
  • matryca o rozdzielczości do 16 mln pikseli,
  • jakość generowanych zdjęć na poziomie wyższym od obecnego (mimo wyższej rozdzielczości),
  • dalsza poprawa szybkości i precyzji działania autofokusu, zwiększenie liczby punktów krzyżowych,
  • wprowadzenie nowego procesora, w efekcie poprawa ogólnej wydajności aparatu, szczególnie w trybie 14-to bitowym,
  • powiększenie bufora do poziomu 28 plików NEF (skompresowanych bezstratnie) czyli ok. 4 sekund pracy w trybie seryjnym, przy utrzymaniu maksymalnej szybkostrzelności,
  • zachowanie pełnej szybkostrzelności dla 14-to bitowego przetwarzania,
  • zdecydowane wyciszenie aparatu, zarówno w trybie normalnym jak i cichym,
  • wprowadzenie odchylanego (w poziomie i pionie) ekranu LCD,
  • zdecydowana zmiana użyteczności funkcji Live View poprzez zastosowanie układu sterowania ostrością na zasadzie detekcji fazy,
  • poprawienie ergonomii elementów sprawiających obecnie trudności w obsłudze,
  • poprawienie możliwości obsługi bezwzrokowej poprzez zwiększenie liczby informacji wyświetlanych w wizjerze,
  • dla filmowców - wprowadzenie trybu Full HD.
Dużo tych oczekiwań lecz jestem przekonany, że wszystkie są w zasięgu możliwości technologicznych i koncepcji marketingowych (biorąc pod uwagę nietopową klasę aparatu) producenta. Za rok, półtora przekonamy się, w jakim zakresie nasze, fotografów dzikiej przyrody, oczekiwania zostaną spełnione.
Wracając do obecnej rzeczywistości wypunktujmy na koniec główne zalety i wady lustrzanki Nikon D300S:


Zalety:
  • wysoka jakość zdjęć do poziomu 800 ISO,
  • bardzo duża szybkość wykonywania zdjęć seryjnych, szczególnie przy użyciu gripa MB-D10,
  • Nikon D300S
  • 15 punktów krzyżowych AF,
  • bardzo szybki autofokus, zwłaszcza z obiektywami f/2.8,
  • możliwość pracy z AF nawet przy otworze względnym f/8,
  • solidna budowa i dobre uszczelnienie korpusu,
  • wysoka trwałość migawki obliczona na 150 tysięcy cykli,
  • duży, jasny wizjer obejmujący 100% kadru,
  • świetna ergonomia obsługi,
  • wyświetlanie informacji w wizjerze o większości istotnych trybów pracy i parametrach,
  • doskonała jakość monitora LCD,
  • możliwość wyświetlania wszystkich bieżących parametrów i trybów na głównym monitorze LCD,
  • możliwość dokonywania korekty ustawień autofokusu dla 12 różnych obiektywów,
  • możliwość indywidualnego zaprogramowania trzech przycisków,
  • niezauważalne opóźnienie migawki,
  • szybki zapis na karcie pamięci,
  • możliwość stosowania trybu preselekcji łącznej,
  • wprowadzenie cichego trybu wykonywania zdjęć pojedynczych,
  • wprowadzenie podwójnego gniazda kart pamięci,
  • zastosowanie zintegrowanego systemu usuwania kurzu,
  • wprowadzenie funkcji poziomicy elektronicznej,
  • bardzo rozbudowana możliwość personalizacji ustawień,
  • lekka i pojemna bateria litowa,
  • rozbudowany system informacji o stanie naładowania i żywotności akumulatora,
  • możliwość zasilania bateriami typu AA (przy zastosowaniu gripa MB-D10),
  • krotność 1,5x,
  • czytelna i dokładna instrukcja obsługi,
  • dobra cena w stosunku do możliwości.
Wady:
  • niezbyt wysoka rozdzielczość matrycy,
  • wysoki poziom szumów powyżej czułości 1600 ISO,
  • bardzo niska szybkość wykonywania zdjęć seryjnych w trybie 14-bitowym,
  • zbyt mała pojemność bufora oraz krótki czas trwania serii zdjęć,
  • utrudnione operowanie przełącznikiem trybu wyzwalania migawki i przełącznikiem ustawiania ostrości,
  • kiepska ergonomia obsługi funkcji Live View,
  • zbyt głośna praca,
  • brak wskaźnika stanu naładowania baterii w wizjerze,
  • brak w wyposażeniu aplikacji do obsługi NEF-ów.


tekst i zdjęcia - Paweł Wietecha
czerwiec 2010.

Inne zdjęcia dubeltów można znaleźć w:
Galeryjka / zdjęcia pojedyńcze / Ląd (7)
Galeryjka / zdjęcia pojedyńcze / Powietrze (3)
Galeryjka / zestawy / Tuż przed zachodem słońca (12)
Galeryjka / zestawy / Dubeltowa łąka (17)

sprawdź występowanie tego modelu na stronach serwisu foto-ptaki.pl
źródło: Nikon

Rozdzielczosć maksymalna 4288 x 2848
Stosunek boków 3:2 (format DX)
Efektywna liczba pikseli 12.3 megapikseli
Całkowita liczba pikseli 13.1 megapikseli
Rozmiar matrycy światłoczułej 23.6x15.8 mm
Typ matrycy światłoczułej CMOS
Ekwiwalenty czułości ISO ISO 200 - 3200 z możliwością rozszerzenia o ISO 100, 6400
Typ ustawienia ostrości System detekcji fazowej TTL przy użyciu modułu Nikon Multi-CAM 3500DX
System / punkty AF Pojedynczy punkt, dynamiczne pole, automatyczne ustawienie AF / 51 punktów
Zakres działania AF od -1 do 19 EV (przy czułości ISO 100 i w temperaturze 20°C)
Ustawienia balansu bieli Automatyczny (balans bieli TTL mierzony 1005-pikselowym czujnikiem RGB), 6 trybów z możliwością regulacji, ustawienie temperatury barwowej, pomiar manualny balansu bieli
Minimalny czas otwarcia migawki 1/8000 s
Maksymalny czas otwarcia migawki 30 s + Bulb
Wbudowana lampa błyskowa Tak
Rodzaj lampy błyskowej Zrównoważony błysk wypełniający i-TTL lub standardowy błysk i-TTL
Kompensacja ekspozycji Zakres +/- 5 EV z krokiem co 1/3 , 1/2 lub 1 EV
Metody pomiaru światła Trzy tryby pomiaru ekspozycji przez obiektyw (TTL)
Zdjęcia seryjne Zdjęcia seryjne w wolnym tempie (CL): 1-7 kl./s. Zdjęcia seryjne w szybkim tempie (CH): 7 kl/s (8 kl./s dla gripa MB-D10 i akumulatora EN EL-4a)
Zdalne sterowanie Pilot zdalnego sterowania lub odbiornik GPS GP-1
Samowyzwalacz Sterowany elektronicznie, opóźnienie 2, 5, 10 i 20 s
Typ karty pamięci 2 gniazda: CF i SD
Nieskompresowany format plików RAW (12 lub 14 bit), TIFF
Skompresowany format plików JPEG (EXIF 2.21), RAW
Celownik Optyczny z pryzmatem pentagonalnym
Ekran 3" TFT
Rozdzielczosć ekranu około 921.000 pikseli
Wyjście Video HDMI (wersja 1.3a, złącze typu C)
USB USB 2.0 Hi-Speed (złącze Mini-B)
Baterie Lithium-Ion EN-EL3e
Zasilacze i ładowarki szybka ładowarka MH-18a
Waga (bez akcesoriów) Około 840 g
Wymiary 147x114x74 mm
sprawdź występowanie tego modelu na stronach serwisu foto-ptaki.pl
źródło: Nikon

Nikon D300S

Nikon D300S

Nikon D300S
sprawdź występowanie tego modelu na stronach serwisu foto-ptaki.pl
 
 
2007-2017 © Paweł Wietecha, nota prawna
 jesteśmy też na facebooku ostatnia aktualizacja: 05.04.2015, 18:29co nowego?
1x1px_trns.gif